საცხობი სოდა შესაძლოა ოსტეოპოროზის სამკურნალოდ ეფექტური საშუალება იყოს

„არატოქსიკური და უვნებელი საცხობი სოდა (ნატრიუმის ბიკარბონატი) მოთავსებულია უსაფრთხო ნანო „კაფსულაში“ (ლიპოსომა), ხოლო ძვლის შემაკავშირებელი ძალის მქონე ტეტრაციკლინი დამონტაჟებულია ზედაპირზე, რათა ძვლის ზედაპირს შეეწოვოს. როდესაც ოსტეოკლასტები ანადგურებენ ძვლოვან ქსოვილს მჟავას გამოყოფით, მათ შეუძლიათ დაუყოვნებლივ გამოყონ ნატრიუმის ბიკარბონატი, თრგუნავენ ოსტეოკლასტების ფუნქციას და მიაღწევენ ოსტეოპოროზის ფუნდამენტური პრევენციის მიზანს.“ ჟეჟიანგის უნივერსიტეტის ორთოპედიის დეპარტამენტის პროფესორ შუნვუ ფანის და ჟეჟიანგის უნივერსიტეტის ქიმიის დეპარტამენტის პროფესორ რუიკანგ ტანგის ხელმძღვანელობით ჯგუფმა ცოტა ხნის წინ გამოაქვეყნა თავისი დასკვნები ამერიკის ქიმიური საზოგადოების ჟურნალში.

შესავლის მიხედვით, ოსტეოკლასტები ხეზე ტერმიტების მსგავსია, ერთხელ აქტიურდებიან, თუნდაც მაღალი ხის, მაგრამ ასევე ხანგრძლივი დაშლისა და ვარდნის გამო. ამჟამინდელი კვლევები მიიჩნევენ, რომ ოსტეოკლასტების პათოლოგიური აქტივაციაა და ოსტეოკლასტების მიერ მჟავას სეკრეცია ოსტეოკლასტების მიერ ძვლის განადგურების მთავარ საწყის ფაქტორად და ძვლოვანი ქსოვილის დეგრადაციის აუცილებელ წინაპირობად ითვლება.

ოსტეოპოროზის კლინიკურ მკურნალობაში ძირითადი მედიკამენტები ძვლის რეზორბციის საწინააღმდეგო და ძვლის ანაბოლიზმის ხელშეწყობის მიზანს ოსტეოკლასტების ან ოსტეობლასტების ბიოლოგიის რეგულირებაზე ფოკუსირებით აღწევენ, თუმცა ისინი ოსტეოკლასტების წარმოქმნის გარე მჟავა გარემოს საწყის საფეხურს წყაროდანვე არ კლავენ. ამიტომ, არსებულ პრეპარატებს შეუძლიათ გარკვეულწილად შეანელონ ძვლის კარგვა ხანდაზმულებში, მაგრამ ხშირად არ შეუძლიათ სრულად შეაჩერონ ძვლის დესტრუქცია, ხოლო არაძვლოვანი პრეპარატების შერჩევითმა მიღებამ ასევე შეიძლება გამოიწვიოს ორგანოების მიმართ არასამიზნე და სხვა ტოქსიკური გვერდითი მოვლენები.

გარდა ამისა, მიუხედავად იმისა, რომ ოსტეოკლასტები ოსტეოპოროზის გამომწვევი მიზეზია, მრავალმა კვლევამ აჩვენა, რომ ისინი, როგორც „წინამორბედი უჯრედები“, მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ ძვლის ფორმირებისა და ანგიოგენეზის ხელშეწყობაში მჟავას გამოყოფამდე. ამიტომ, ძალიან მნიშვნელოვანია ოსტეოკლასტების ზუსტი ინჰიბირება.

ფან შუნვუს და ტანგ რუიკანგის გუნდებმა პიონერები გახდნენ ნატრიუმის ბიკარბონატის ლიპოსომების ძვლის ზედაპირზე მიზანმიმართულად გამოყენების კუთხით, რამაც გამოიწვია ტუტე დამცავი ფენის წარმოქმნა, ოსტეოკლასტების მიერ გამოყოფილი მჟავას ნეიტრალიზება, ოსტეოკლასტების პათოლოგიური აქტივაციის ინჰიბირება და ძვლის მიკროგარემოს ბალანსის შეცვლა ოსტეოპოროზის მკურნალობის ეფექტის მისაღწევად.

ჟეჟიანგის უნივერსიტეტის „რუნ რან შოუს“ საავადმყოფოს ორთოპედმა ლინ სიანფენგმა განაცხადა, რომ კვლევის შედეგად დადგინდა, რომ ტუტე ლიპოსომური მასალები და ოსტეოკლასტების ადგილობრივი მჟავე გარემო იწვევდა ოსტეოკლასტების დიდი რაოდენობით აპოპტოზს და შემდგომში გამოყოფდა უჯრედგარე ვეზიკულების დიდ რაოდენობას. „ეს ჰგავს დომინოს ფლეიტების ერთობლიობას, რომლებიც თითო ფენად მოძრაობენ და თითო საფეხურად ადიდებენ, რათა სრულად შეეწინააღმდეგონ ოსტეოკლასტების გაძლიერებით გამოწვეულ ძვლის დაზიანებას“.